Hoe wordt er omgegaan met geheime plaatsingen en/of wanneer het BSN niet gebruikt mag worden?

Antwoord: Vanuit het ministerie van VWS is er een protocol waarmee de gemeente uiteindelijk de verantwoordelijke gemeente vaststelt indien er sprake is van een geheim adres. Eerst wordt gekeken of het woonadres, of als alternatief het verblijfadres van de moeder op de geboortedag van het kind, bekend is. Zo ja, dan is die gemeente verantwoordelijk. Als deze niet bekend is, dan wordt de ware verblijfplaats bekeken en is die gemeente verantwoordelijk. Als hieruit volgens de gemeente een “oneerlijke” situatie ontstaat, dan staat het die gemeente vrij om in overleg de jeugdige alsnog bij een andere gemeente onder te brengen. De eerstverantwoordelijke gemeente blijft financieel verantwoordelijk totdat dit is geregeld. Het is verboden om naderhand bij de zorgaanbieder geld terug te vorderen.

Hoe kan een zorgaanbieder de identificatie checken van deze persoon?

Antwoord: Dit kan de zorgaanbieder op geen enkele manier achterhalen. De verantwoordelijkheid om de verantwoordelijke gemeente vast te stellen (de zogenaamde “uitzoekplicht”) ligt bij de gemeente. Om dit goed te faciliteren wordt dit meegenomen in de nieuwe release van de i-standaarden (iJW 3.0) de mogelijkheid komt de daarvoor benodigde informatie uit te wisselen tussen gemeente en zorgaanbieder. Een zorgaanbieder kan dan een verzoek tot toewijzing indienen bij de gemeente waarvan zij vermoeden (op basis van de op dat moment beschikbare informatie) dat deze gemeente verantwoordelijk zal zijn. De gemeente ontvangt dit verzoek en moet dan vaststellen of zij de aangewezen gemeente zijn. Indien dit het geval is dan wordt dit bevestigd naar de zorgaanbieder. Als het de verkeerde gemeente betreft dan koppelt de gemeente dit ook terug, inclusief bij welke gemeente de zorg wel thuishoort. Daarna wordt er een proces gestart (dit dient nog uitgewerkt te worden) waarmee de zorgaanbieder met de andere gemeente de zorg in kan regelen. Dit kan uiteraard wat extra complexiteit opleveren als het een gemeente betreft waarmee de zorgaanbieder geen contract heeft; hiervoor komen handreikingen.